Tbilisi to Kaukaz w najbardziej rozbrajajacym wydaniu: krzywe drewniane balkony pochylone nad brukowanymi uliczkami, siarkowe laznie sycza pod sredniowieczna twierdza, a kultura wina i stolu zamienia kazdy posilek w male swieto. Miasto bylo pladrowane i odbudowywane dziesiatki razy, a te warstwy historii czuc na jednej ulicy, gdzie secesyjna fasada sasiaduje z radziecka mozaika i szklana kladka.
Jest przy tym wspaniale tanie i orzezwiajaco malo turystyczne. Dni plyna miedzy spacerami po grzbietach wzgorz, dlugimi obiadami z chinkali i domowym winem oraz nocami w barach na podworkach i klubach techno. Zamieszkaj na starym miescie, a potem daj sie zawiezc marszrutkom do klasztorow i w gory.
Zacznij na placu Meidan, przejdz sie uliczkami Abanotubani, a potem wjedz kolejka linowa z parku Rike do twierdzy Narikala. Przejdz grzbietem do pomnika Matki Gruzji, zejdz z powrotem i zakoncz dlugim moczeniem sie w prywatnej laznie siarkowej w Chreli Abano.
Przejdz sie aleja Rustawelego obok opery i muzeum narodowego, a potem poszukaj radzieckich staroci na pchlim targu przy Suchym Moscie. Przejdz do Chugureti na obiad w podworku Fabriki i zakoncz przy podswietlonej katedrze Sameba.
Zlap poranna marszrutke z Didube do Mcchety, dawnej duchowej stolicy Gruzji. Zobacz katedre Sweticchoweli, podjedz taksowka do klasztoru Dzwari na widok zlaczenia rzek i wroc do Tbilisi na pozegnalna uczte supra.
Ta pochodzaca z IV wieku cytadela przywiera do grzbietu Sololaki ponad starym miastem, a jej latane mury opowiadaja o Persach, Arabach i Mongolach. Wjedz kolejka linowa z parku Rike po najladniejsza panorame zachodu slonca nad kopulami dachow i rzeka Mtkwari.
Tbilisi zawdziecza swoja nazwe (mniej wiecej 'cieple miejsce') zrodlom siarkowym, ktore wciaz paruja pod ta dzielnica ceglanych kopul. Zarezerwuj prywatny pokoj w wylozonym maurytanskimi kafelkami Chreli Abano i dodaj peeling z masazem kisi, by przezyc pelny rytual.
Ta aluminiowa olbrzymka trzyma miecz dla wrogow i czare wina dla przyjaciol, ujmujac lokalny charakter w jednej pozie. Spacer grzbietem od Narikali do jej stop daje nieprzerwany widok na miasto przez cala droge.
Konsekrowany w 2004 roku kolos ze zlota kopula na wzgorzu Elia to jedna z najwiekszych cerkwi prawoslawnych na swiecie. Przyjdz o zmierzchu, gdy reflektory rozswietlaja zlota kopule, a ze srodka czasem dobiega liturgiczny spiew.
Rozlegly bazar pod golym niebem, gdzie wzdluz rzeki pietrza sie radzieckie aparaty, stare medale, recznie malowana ceramika i emaliowane przypinki. Targowanie sie jest oczekiwane i stanowi polowe zabawy, wiec przyjdz przed poludniem, gdy sprzedawcy rozkladaja swoje stoly.
Gruzinskie pierogi z rosolem (chinkali) chwyta sie za ciastowy czubek, nadgryza i wypija sok, nigdy nie nabijajac na widelec. Podaj je z lodka chaczapuri adzarskiego, ktorego roztopiony ser, maslo i surowe zoltko miesza sie przy stole.
Platanina uliczek wokol Abanotubani i placu Meidan, pelna pochylonych balkonow, malutkich cerkwi i parujacych lazni. Najbardziej klimatyczna baza, w szczycie sezonu nieco turystyczna.
Piekna dziewietnastowieczna dzielnica wspinajaca sie ku Matce Gruzji, pelna wyplowialych secesyjnych klatek schodowych i kawiarni specialty. Spokojniejsza niz stare miasto, ale w zasiegu spaceru.
Zielone, mieszkalne i stylowe, z najlepsza niezalezna kawa, barami winnymi i butikami w miescie. Spokojniejsza, bardziej lokalna baza, kilka minut taksowka od zabytkow.
Po drugiej stronie rzeki, wokol kompleksu hostelu i podworka Fabrika, lezy kreatywna, tetniaca noca dzielnica. Street art, bary z winem naturalnym i tlumy do bialego rana.
Skrecane pierogi z rosolem, zwykle nadziane przyprawiona wieprzowina i wolowina (styl kalakuri). Pasanauri przy placu Gorgasali to pewny klasyk.
Chleb z serem w dziesiatkach odmian: lodkowate adzarskie z jajkiem i maslem to ikona, okragle imeruli to codzienny standard. Cafe Stamba serwuje swietna wersje z chrupiaca skorka.
Kawalki wieprzowiny lub cieleciny pieczone na zarze z winorosli, obsypane surowa cebula i kwaskowatym sosem sliwkowym tkemali. Najlepiej z swiezym chlebem shotis puri.
Sznury orzechow wloskich maczane w zageszczonym soku winogronowym, sprzedawane wszedzie, ale najlepsze od tradycyjnego wytworcy jak Badagi. Popij bursztynowym winem fermentowanym w qvevri.
Pozna wiosna (maj-czerwiec) i wczesna jesien (wrzesien-pazdziernik) to najlepszy czas, z lagodnymi dniami i zielonymi lub zlotymi wzgorzami wokol. Lipiec i sierpien sa upalne, czesto powyzej 30 C, ale przynosza festiwale i dlugie wieczory na tarasach, a zima, chlodna i szara w miescie, jest idealna na narty w poblizu.
Dwuliniowe metro i marszrutki sa tanie; kup doladowywana karte Metromoney na przejazdy ponizej 1 GEL. Aplikacja Bolt sprawia, ze taksowki sa banalne i rzadko kosztuja wiecej niz kilka euro. Na wycieczki dworzec Didube wysyla czeste marszrutki do Mcchety (okolo 45 minut), a Kazbegi to dluga, ale spektakularna trasa Gruzinska Droga Wojenna.
Realistyczny dzienny budżet na osobę, w trzech wariantach.
Tbilisi jest stosunkowo tanim miejscem do odwiedzenia.
