To przygraniczne miasteczko nad mlecznoturkusowym brzegiem jeziora Lago Argentino jest bazą wypadową do Parku Narodowego Los Glaciares i potężnego lodowca Perito Moreno. Dni spędza się na kładkach naprzeciw ścian błękitnego lodu, wędrując po lodowcu w rakach albo płynąc wśród gór lodowych do olbrzymich Upsali i Spegazziniego.
Poza lodem bezkresny patagoński step rozciąga się pod ogromnym niebem, a granitowe iglice Fitz Roya czekają kilka godzin drogi na północ. Samo El Calafate jest niewielkie i praktyczne — miejsce, by się wyposażyć, ogrzać i najeść między wyprawami.
Wjedź do Parku Narodowego Los Glaciares i spędź poranek na kładkach naprzeciw lodowca, wypatrując i wsłuchując się w cielenie lodu. Po południu wybierz się na krótki rejs pod południową ścianę lodowca albo dołóż sesję mini-trekkingu po lodzie, a potem wróć do miasteczka na kolację z jagnięciną.
Wsiądź na łódź płynącą północnymi ramionami Lago Argentino, by przemknąć wśród gór lodowych do lodowców Upsala i Spegazzini. Po powrocie na ląd przejdź się po rezerwacie Laguna Nimez w poszukiwaniu flamingów i rozgrzej się drinkiem w lodowym barze Glaciarium.
Jedź samochodem lub autobusem trzy godziny na północ do El Chaltén i zasznuruj buty na wędrówkę u stóp góry Fitz Roy. Zmierz się ze szlakiem ku Laguna de los Tres albo łagodniejszym ku Laguna Torre, a potem wznieś toast za szczyty piwem rzemieślniczym przed powrotem.
Jeden z niewielu wciąż nasuwających się lodowców na Ziemi, pięciokilometrowa ściana pękającego błękitnego lodu, która z grzmiącym hukiem cieli się do jeziora Lago Argentino. Sieć stalowych kładek pozwala stanąć twarzą w twarz z czołem lodowca i patrzeć, jak wielkie bryły runą do wody.
Załóż raki i wyjdź na powierzchnię lodowca Perito Moreno, lawirując wśród głębokoniebieskich szczelin, jaskiń lodowych i strumieni z topniejącego lodu. Wycieczki mini-trekkingowe pasują niemal do każdej kondycji, a dłuższa trasa Big Ice zapuszcza się głębiej w tę zamrożoną głuszę.
Popłyń łodzią północnym ramieniem Lago Argentino, przeciskając się między dryfującymi górami lodowymi do ogromnego lodowca Upsala i strzelistego Spegazzini. To najlepszy sposób, by pojąć skalę tego pola lodowego, gdy tuż obok łodzi przepływają bryły w kolorze elektrycznego błękitu.
Trzy godziny na północ leży El Chaltén, argentyńska stolica trekkingu, otoczona poszarpanymi granitowymi wieżami góry Fitz Roy. Wejdź nad Laguna de los Tres, by ujrzeć klasyczny widok szczytów płonących czerwienią o świcie nad polodowcowym jeziorem.
Nowoczesne muzeum na skraju miasteczka, które opowiada historię patagońskich pól lodowych za pomocą filmów, makiet i świetlistych ekspozycji. Rozgrzej się potem w GlacioBarze, gdzie wszystko, od ścian po twój kieliszek, wyrzeźbiono z lodowcowego lodu.
Rezerwat ptactwa nad brzegiem Lago Argentino, kilka minut spacerem od centrum miasteczka. Podążaj ścieżką wśród lagun usianych różowymi flamingami, łabędziami czarnoszyimi i gęsiami magellańskimi, z turkusowym jeziorem w tle.
Wpisany na listę UNESCO park, który ściąga tu wszystkich, dom Perito Moreno i dziesiątków innych lodowców spływających z Południowopatagońskiego Pola Lodowego. Wejście do lodowca leży około 80 km na zachód od miasteczka — łatwa jednodniowa wycieczka autobusem lub samochodem.
Maleńka górska wioska trzy godziny na północ, zbudowana w całości dla wędrowców u stóp iglic Fitz Roya i Cerro Torre. Szlaki do Laguna de los Tres i Laguna Torre startują wprost z ulic — do zrobienia w długi jeden dzień lub, lepiej, z noclegiem.
Największe jezioro Argentyny, mlecznoturkusowa tafla zasilana wodą z topniejących lodowców, która obmywa skraj miasteczka. Jego północne ramiona prowadzą do lodowców Upsala i Spegazzini, dostępnych wyłącznie łodzią.
Główna ulica El Calafate, obstawiona sklepami z czekoladą, restauracjami z jagnięciną, sklepami z ekwipunkiem i barami z piwem rzemieślniczym. To tutaj zaczyna i kończy się każda wyprawa oraz miejsce, gdzie rezerwuje się wycieczki i nabiera sił.
Patagońska jagnięcina rozpięta na żelaznym krzyżu (al palo) i wolno pieczona nad otwartym żarem, aż mięso rozpada się na kawałki. To sztandarowa uczta regionu — szukaj parrilli z jagniętami skwierczącymi przy ogniu.
Argentyński grill, niespieszny rytuał żeberek wołowych, kiełbas i podrobów pieczonych nad drewnianym żarem. Zamów parrilladę do podziału i połącz ją z treściwym czerwonym winem.
Pieczone lub smażone pierożki z ciasta, nadziewane przyprawioną wołowiną, jagnięciną, serem lub szynką — idealne paliwo do ręki między wyprawami. Każda piekarnia w miasteczku ma własną wersję.
Sztandarowe czerwone wino Argentyny, ciemne i śliwkowe, z wysoko położonych winnic Mendozy. To naturalny towarzysz talerza patagońskiej jagnięciny po dniu spędzonym na lodzie.
Patagońskie lato, od października do kwietnia, to pora, by tu przyjechać: długie dni, łagodniejsze temperatury i pełny dostęp do wędrówek po lodowcu i rejsów. Od grudnia do lutego trwa szczyt sezonu i największy tłok, a miesiące przejściowe październik–listopad oraz marzec–kwiecień są spokojniejsze, z ostrym, przejrzystym światłem. Zima jest chłodna i wiele wycieczek zamiera.
Lotnisko w El Calafate ma połączenia z Buenos Aires, a zwarte miasteczko łatwo obejść pieszo. By dotrzeć do lodowca, weź autobus wahadłowy, dołącz do wycieczki albo wynajmij samochód na 80-kilometrową trasę do parku. Autobusy łączą też El Calafate z El Chaltén w około trzy godziny.
Realistyczny dzienny budżet na osobę, w trzech wariantach.
El Calafate jest umiarkowanie drogie, ale oferuje niezapomniane doświadczenia.
