Queenstown leży nad zatoką jeziora Wakatipu, w ramie poszarpanej grani pasma Remarkables, i żyje na świeżym powietrzu. Miasto mieni się światową stolicą przygody: bungee, łodzie odrzutowe, skoki spadochronowe, a zimą dwa ośrodki narciarskie tuż za progiem.
Ale między zastrzykami adrenaliny potrafi też rozpieszczać. Maleńkie winiarnie, poważne restauracje i nadjeziorne promenady otaczają zwarte centrum, a krótka przejażdżka samochodem zawiedzie cię do złocistych jesiennych lasów, piwnic Pinot Noir i najspokojniejszych szlaków w kraju.
Przejdź się deptakiem i po ogrodach Queenstown Gardens na ich półwyspie, potem wjedź gondolą Skyline na Bob's Peak po panoramę i kilka zjazdów torem luge. Na kolację Fergburger i kieliszek Pinot nad jeziorem.
Rano Shotover Jet przez kanion albo skok na bungee z mostu Kawarau, potem dalej do zabytkowego Arrowtown na lunch. Popołudnie zakończ w piwnicach doliny Gibbston, rowerem lub na winnej trasie.
Wybierz długą wyprawę do Milford Sound (10–12 godzin z rejsem) albo łagodniejszą trasę brzegiem jeziora do Glenorchy i doliny Dart. Powrót do miasta na zachód słońca i ostatni kieliszek nad wodą.
Gondola wwozi cię 450 metrów na Bob's Peak, skąd jezioro Wakatipu i pasmo Remarkables rozkładają się w pełnej krasie. Dorzuć kilka zjazdów torem saneczkowym luge albo trafisz na zachód słońca, gdy cała kotlina złocieje.
Elektrycznie błękitne jezioro o długości 80 kilometrów ma kształt błyskawicy, a jego poziom podnosi się i opada o około 20 centymetrów mniej więcej co pół godziny. Przepłyń je parowcem TSS Earnslaw z 1912 roku, opalanym węglem, do farmy Walter Peak na drugim brzegu.
Łódź odrzutowa mknie z prędkością 85 km/h między wąskimi skalnymi ścianami kanionu Shotover, kręcąc zalewającymi obrotami o 360 stopni. Tuż obok, na moście Kawarau, w 1988 roku odbył się pierwszy na świecie komercyjny skok na bungee — wciąż możesz zeskoczyć z 43 metrów.
To miasteczko z czasów gorączki złota lat 60. XIX wieku zachowało nienaruszoną zabytkową główną ulicę z drewnianymi witrynami i kamiennymi domkami. Jesienią aleja klonów płonie czerwienią i złotem — właśnie wtedy miasteczko zapełnia się na Festiwal Jesieni.
Central Otago to najbardziej wysunięty na południe region winiarski świata, słynący z delikatnego Pinot Noir o światowej renomie. Przejedź rowerem szlak Gibbston River Wine Trail od winnicy do winnicy albo degustuj w wykutej w łupku piwnicy Gibbston Valley.
45-minutowa trasa brzegiem jeziora do Glenorchy uchodzi za jedną z najpiękniejszych dróg Nowej Zelandii. To początek szlaku Routeburn Track i dolin, które zagrały Isengard oraz inne sceny Śródziemia we Władcy Pierścieni.
Piesze serce miasta wokół deptaka handlowego i parku nad jeziorem, z ciasno upakowanymi restauracjami, barami i biurami wycieczek. Idealne, jeśli nie masz auta i chcesz być w samym środku wydarzeń.
Praktyczna, słoneczna dzielnica na wschodnim krańcu jeziora, gdzie znajdują się lotnisko, węzeł komunikacyjny i duże supermarkety. Spokojniejsza i tańsza niż centrum, z szybkim autobusem do miasta.
Rozłożona na stokach Ben Lomond, z widokami z góry na jezioro wprost na pasmo Remarkables. Kilka minut od centrum, ale wieczorem wyraźnie spokojniejsza.
U stóp Coronet Peak, w połowie drogi do Arrowtown i punkt startowy łodzi Shotover Jet. Potrzebujesz tu auta, ale w zamian masz baseny Onsen Hot Pools i ciche noce.
Legendarna burgerownia, otwarta niemal całą dobę (od rana do wczesnych godzin porannych). Klasyk to burger z jagnięciny z serem pleśniowym — kolejka bywa długa, ale idzie szybko.
Region produkuje Pinot Noir światowej klasy; spróbuj go w winiarni w centrum albo prosto z beczki w Gibbston. Riesling i Chardonnay też wynagradzają nadłożenie drogi.
Otago to kraina wołowiny, jagnięciny i jeleni, a dzika sarnina (venison) pojawia się niemal w każdym dobrym menu. Po rustykalne wydanie idź do The Cow, gdzie w wąskiej uliczce podają pizzę i makarony przy ogniu.
Po malajsko-chińskie hawker rolls i laksę zajrzyj do Madam Woo; po paszteciki i wypieki na wynos — do sąsiedniej Ferg Baker. Obie tanie i pewne.
Lato (grudzień–luty) to długie, ciepłe dni w granicach 20–30°C i nawet 17 godzin światła — szczyt sezonu. Jesień (marzec–maj) rozpala lasy złotem i jest najspokojniejsza, a zima (czerwiec–sierpień) to sezon narciarski z pogodnymi, bezwietrznymi dniami. Wiosna (wrzesień–listopad) łączy kwitnienie z ośnieżonymi szczytami i jest najbardziej zróżnicowana.
Centrum jest małe i całe do przejścia pieszo. Lotnisko (ZQN) leży zaledwie 9 km dalej, we Frankton; z kartą Bee Card przejazd autobusem kosztuje 2 NZ$, bez niej 5 NZ$. Na wycieczki do Arrowtown, Glenorchy czy Milford Sound warto wynająć auto lub zarezerwować zorganizowany tour.
Realistyczny dzienny budżet na osobę, w trzech wariantach.
Queenstown jest stosunkowo drogim miejscem, ale oferuje wiele możliwości dla różnych budżetów.
