Siem Reap to wyluzowane kambodżańskie miasteczko strzegące Angkoru, rozległego miasta świątyń wzniesionego przez Imperium Khmerów. Poza kruszejącymi iglicami z piaskowca i pochłoniętymi przez dżunglę ruinami to miejsce gwarnych nocnych targów, kawiarni nad rzeką i jednej z najcieplejszych gościnności w Azji Południowo-Wschodniej.
Dni upływają na gonitwie za wschodami słońca nad Angkor Wat i zmierzchem nad Tonlé Sap; wieczory rozpływają się w Pub Street i miskach pachnącego khmerskiego curry. Wszystko pozostaje tanie, niespieszne i zaskakująco łatwe w podróży.
Bądź przy Angkor Wat przed świtem, by zobaczyć, jak wieże zapalają się nad sadzawkami, a potem zwiedzaj galerie, gdy tłum rzednie. Ruszaj do otoczonego murami miasta Angkor Thom po uśmiechnięte kamienne twarze Bayonu i zakończ w Ta Prohm, gdzie figowce dusiciele pożerają ruiny.
Podjedź do Banteay Srei, miniaturowej świątyni wykutej w różowym piaskowcu o najdrobniejszych detalach w całym Angkorze. Wróć spokojniejszymi świątyniami wielkiej pętli, jak Preah Khan i Ta Som, a potem wejdź na Pre Rup lub Phnom Bakheng na rozległy zachód słońca.
Spędź poranek na Tonlé Sap, sunąc łodzią przez pływającą wioskę na palach i zalany las. Po powrocie do miasta pobłądź po Starym Rynku, ochłodź się zabiegiem w spa, a po zmroku wskocz w Pub Street i nocny targ.
Największa budowla sakralna na Ziemi, XII-wieczna świątynia-góra o pięciu lotosowych wieżach otoczona rozległą fosą. Przyjdź o świcie, by zobaczyć jej sylwetkę na tle różowego nieba, a potem zatrać się w kilometrach płaskorzeźb.
W sercu Angkor Thom ta świątynia jeży się od ponad 200 gigantycznych, spokojnych twarzy spoglądających z wież. Zwiedź labirynt galerii i wąskich schodów pokrytych żywymi scenami z codziennego życia Khmerów.
Słynna dżunglowa świątynia pozostawiona taką, jaką zastali ją odkrywcy, z kolosalnymi korzeniami figowców i drzew kapokowych rozsadzającymi kamienie. Ten splot ruin i drzew to jeden z najbardziej klimatycznych i najczęściej fotografowanych zakątków Angkoru.
Największe słodkowodne jezioro Azji Południowo-Wschodniej, którego wioski na palach i pływające wznoszą się i opadają wraz z porami roku. Wypłyń łodzią przez zalany las Kampong Phluk, by zobaczyć styl życia ukształtowany całkowicie przez wodę.
Rozświetlony neonami kręgosłup nocnego życia Siem Reap, deptak pełen barów, street foodu i lanego piwa za 50 centów. Głośny, wesoły i bezwstydnie turystyczny — wskocz na jeden wieczór, a potem wycofaj się w cichsze uliczki.
Pierwotny targ miasta, plątanina straganów z przyprawami, jedwabnymi chustami, tkaninami krama i skwierczącymi khmerskimi przekąskami. Przyjdź głodny, targuj się łagodnie i spróbuj świeżego kokosa albo talerza makaronu między stoiskami.
Bijące serce miasta, splot wąskich uliczek wokół Starego Rynku, pełen straganów, tuk-tuków i street foodu. O krok od Pub Street, to najwygodniejsza baza dla debiutantów, którzy chcą mieć wszystko pod ręką.
Spokojniejsza, zielona dzielnica na wschodnim brzegu rzeki, usiana butikowymi hotelami, spa i starym, wciąż czynnym klasztorem. Idealna, jeśli szukasz uroku i ciszy, a przy tym chcesz być o krótki kurs tuk-tukiem od zgiełku.
Niewielki, stylowy szereg dawnych kamienic handlowych przerobionych na kawiarnie, concept store'y i bary koktajlowe. Centrum kreatywnej sceny Siem Reap i najlepsze miejsce na powolną kawę i lokalny design.
Zalesiona strefa świątyń tuż na północ od miasta, gdzie Angkor Wat, Angkor Thom i dziesiątki ruin rozciągają się na 400 kilometrach kwadratowych. Nie miejsce na nocleg, ale tam spędzisz większość dnia.
Sztandarowe danie Kambodży: słodkowodna ryba gotowana na parze w miseczce z liścia bananowca z mlekiem kokosowym, trawą cytrynową i pastą przyprawową kroeung, aż stanie się jedwabista jak mus. Zamów je w prawdziwej khmerskiej restauracji, nie na turystycznym bufecie.
Kostki marynowanej wołowiny szybko obsmażone i ułożone na sałacie i pomidorze, podane z sosem z limonki i pieprzu z Kampot oraz jajkiem sadzonym. Danie na pocieszenie, które miejscowi jedzą o każdej porze.
Klasyczne khmerskie śniadanie: miękki makaron ryżowy zatopiony w zielonym sosie z ryby i trawy cytrynowej, przybrany surowym kwiatem bananowca, ogórkiem i górą ziół. Wytrop je na porannym straganie targowym.
Rześki, lekko pijący się lager warzony w Sihanoukville i lany wszędzie, od tarasów nad rzeką po Pub Street. Lodowaty podczas happy hour, jest nieoficjalnym toastem za świątynie.
Pora sucha od listopada do marca to najlepszy czas: ciepłe dni, chłodniejsze noce i czyste niebo na wschód słońca nad Angkorem. Kwiecień i maj są brutalnie upalne, a pora deszczowa od czerwca do października przynosi krótkie ulewy, ale też bujną dżunglę, pełne fosy i znacznie mniej tłumów.
Tuk-tuki (motocyklowe remorki) to sposób na przemieszczanie się, a wynajęcie jednego z kierowcą na cały dzień to standardowy sposób zwiedzania świątyń. Centrum jest na tyle małe, że da się je obejść pieszo, rower sprawdza się przy płaskich wewnętrznych świątyniach, a nowe lotnisko Siem Reap–Angkor leży około 40 kilometrów na wschód, połączone taksówką.
Realistyczny dzienny budżet na osobę, w trzech wariantach.
Siem Reap jest stosunkowo niedrogim miejscem do odwiedzenia.
