Wenecja to miasto zbudowane na wodzie, gdzie ulice są kanałami, a jedyny ruch to łodzie sunące obok wypłowiałych pałaców. Przepłyń Canal Grande vaporetto, patrz, jak światło marszczy się na bizantyjskich mozaikach, i daj się poprowadzić plątaninie zaułków z dala od tłumów. Każdy zły skręt prowadzi w jakiś cichy, piękny zakątek.
Za pocztówkowym San Marco kryje się prawdziwe miasto barów z cicchetti, pracowni rzemieślników i wysp laguny niknących we mgle. Przyjedź dla bazyliki, a zostań na kieliszek ombry w bàcaro nad kanałem, gdy o zmierzchu przepływają gondole.
Zacznij wcześnie na placu św. Marka, przed tłumami: zwiedź złote mozaiki bazyliki św. Marka i wystawny Pałac Dożów, a potem wejdź na dzwonnicę po widok na lagunę. Idź na północ zaułkami do mostu Rialto i jego targu, a dzień zakończ kieliszkiem ombry nad kanałem.
Przepłyń Canal Grande linią 1, a potem zanurz się w Dorsoduro: Gallerie dell'Accademia i sztuka nowoczesna z kolekcji Peggy Guggenheim. Złap zachód słońca z Zattere, a potem obejdź bàcari przy Campo Santa Margherita na cicchetti i spritza.
Weź linię 12 w stronę laguny: obejrzyj hutników szkła przy pracy na Murano, sfotografuj kolorowe domy i koronkowe sklepy Burano i zakończ na spokojnej Torcello z jej prastarą, pełną mozaik katedrą. Powrót do miasta na ostatnią rybną kolację.
Bizantyjska katedra Wenecji lśni ponad 8000 metrami kwadratowymi złotych mozaik pod pięcioma wielkimi kopułami rodem ze Wschodu. Przyjdź wcześnie albo zarezerwuj godzinę wejścia i dopłać drobną kwotę, by zobaczyć wysadzany klejnotami ołtarz Pala d'Oro.
Różowo-biała gotycka siedziba władców Wenecji, wypełniona wielkimi płótnami Tintoretta i złoconymi salami rady. Przejdź krytym Mostem Westchnień do dawnych więzień albo zarezerwuj zwiedzanie Tajnych Tras wśród ukrytych korytarzy.
Najstarszy i najokazalszy most nad Canal Grande, obstawiony sklepikami i domykający klasyczny weneckι widok. Wpadnij o świcie na sąsiedni targ rybny i warzywny Rialto, który handluje w tym miejscu od 1097 roku.
Wodna główna ulica miasta wije się przez blisko cztery kilometry wśród defilady pałaców — najpiękniej z pokładu linii 1. Zajmij miejsce na dziobie za cenę biletu autobusowego i suń wśród stuleci architektury.
Przepłyń vaporetto przez lagunę na Murano, słynące na cały świat z hut szkła dmuchanego, oraz na Burano, rybacką wioskę o jaskrawo malowanych domach i tradycji koronkarstwa. Każda wyspa to pół dnia koloru z dala od tłumów.
Ukochany wenecki rytuał małych przekąsek i małych win, spożywanych na stojąco przy barze zwanym bàcaro. Podążaj za miejscowymi od baru do baru po Cannaregio i Rialto, z kieliszkiem ombra w dłoni — to najsmaczniejszy i najtańszy sposób na jedzenie w mieście.
Ceremonialne serce miasta wokół placu św. Marka z bazyliką, dzwonnicą i Pałacem Dożów. Olśniewające za dnia i magiczne, gdy znikną jednodniowi turyści, ale licz się z najwyższymi cenami w mieście.
Artystyczna, studencka dzielnica Wenecji, dom kolekcji Accademii i Peggy Guggenheim. Nasłoneczniona promenada Zattere i tętniący życiem Campo Santa Margherita czynią z niej najlepszą bazę na aperitivo i wieczory.
Rozgadany, zamieszkany sestiere na północy, od dworca wzdłuż Strada Nuova, z historycznym gettem żydowskim i fondamente nad kanałami pełnymi bàcari. Autentyczny, bez pozy i idealny na obchód cicchetti.
Największy i najbardziej mieszkalny sestiere, ciągnący się na wschód za Arsenał aż po zielone ogrody publiczne. Pranie rozwieszone nad cichymi calli i garstka turystów sprawiają, że czuć tu prawdziwą Wenecję.
Małe przekąski jedzone na stojąco przy barze bàcaro z kieliszkiem wina, czyli ombrą. Wędruj od baru do baru, próbując crostini, pulpecików i marynowanych owoców morza — to wenecka odpowiedź na tapas.
Jeden z najstarszych przepisów miasta: smażone sardynki marynowane ze słodką cebulą, rodzynkami i orzeszkami piniowymi dla słodko-kwaśnego smaku. Stały punkt każdego zestawu cicchetti.
Kremowe risotto zabarwione na głęboką czerń atramentem mątwy, przesycone smakiem morza. Prawdziwy wenecki znak firmowy — zamów je i nie martw się o zęby.
Suszony dorsz ubity na puszysty, czosnkowy krem, nałożony na grillowaną polentę lub crostini. Zwodniczo prosty i całkowicie uzależniający.
Wiosna (od kwietnia do czerwca) i wczesna jesień (od września do października) przynoszą łagodną pogodę i miększe światło bez pełnoletniego upału. Lipiec i sierpień są gorące i zatłoczone; listopad i grudzień są spokojne, ale z większym ryzykiem acqua alta (wysokiej wody). Lutowy karnawał jest spektakularny, ale miejsca rozchodzą się błyskawicznie.
Nie ma samochodów — chodzi się pieszo albo płynie. Vaporetti ACTV (tramwaje wodne) kursują po Canal Grande i lagunie; bilet 24-, 48- lub 72-godzinny szybko bije pojedyncze bilety za 9,50 €. Linia 1 to wolna, widokowa łódź wzdłuż Canal Grande, a linia 12 z Fondamente Nove obsługuje wyspy Murano, Burano i Torcello.
Realistyczny dzienny budżet na osobę, w trzech wariantach.
Wenecja jest stosunkowo drogim miastem do zwiedzania.
