Mykonos to Cyklady na cały regulator – zwarta, wypłowiała od słońca wyspa, gdzie kubiczne białe domy zsuwają się ku turkusowemu morzu, a bugenwilla wylewa się z każdego zakątka. Za dnia liczą się plaże i rejsy; nocą uliczki Chory wypełniają się koktajlami, muzyką i wytwornym tłumem, który bawi się do wschodu słońca.
Za imprezową sławą kryje się naprawdę piękna wyspa: XVI-wieczne wiatraki, labiryntowe stare miasto zaprojektowane, by mylić piratów, i święte ruiny Delos o krótki rejs stąd. Przyjedź dla atmosfery, zostań dla światła.
Zgub się w uliczkach miasta Mykonos, od zrośniętych kaplic Panagii Paraportiani po butiki przy Matoyianni. Zakończ dzień przy wiatrakach i w nadmorskim barze Małej Wenecji, chłonąc sztandarowy zachód słońca wyspy.
Wybierz klimat: lśniące Psarou i Platis Gialos, legendarne imprezowe piaski Paradise i Super Paradise albo cichą, dziką Agios Sostis. Przemieszczaj się autobusem lub taksówką wodną między zatoczkami i rozkoszuj się długim obiadem z ryby.
Złap poranną łódź na Delos, wpisaną na listę UNESCO świętą wyspę i jedno z wielkich miast starożytności, a potem wróć do śródlądowej wioski Ano Mera i jej XVI-wiecznego klasztoru Panagia Tourliani.
Rząd XVI-wiecznych wiatraków na wzgórzu nad miastem to pocztówkowy obraz Mykonos, chwytający ten sam wiatr meltemi, który niegdyś mielił zboże na wyspie. Tuż poniżej domy rybackie Małej Wenecji zwieszają się nad morzem – to najlepsze miejsce na koktajl o zachodzie słońca.
Stare miasto to celowo mylący gąszcz pobielanych uliczek, wytyczony tak, by zdezorientować piratów, a dziś pełen designerskich butików i ukrytych tawern. Matoyianni to jego tętniąca życiem główna arteria, gwarna od spacerowiczów długo po północy.
Pięć kaplic zrośniętych na przestrzeni dwóch stuleci tworzy tę rzeźbiarską, pobielaną bryłę – jeden z najczęściej fotografowanych kościołów w Grecji. Przyjdź o złotej godzinie, gdy zaokrąglone mury rozświetlają się na tle błękitu Morza Egejskiego.
Zaledwie 30 minut łodzią dzieli cię od wpisanego na listę UNESCO miejsca narodzin Apollina – całego opuszczonego miasta świątyń, mozaik i słynnych marmurowych lwów. Zabierz wodę i kapelusz, bo na stanowisku prawie nie ma cienia.
Od eleganckich Psarou i Platis Gialos po imprezowe piaski Paradise i Super Paradise – osłonięte południowe wybrzeże ma plażę na każdy nastrój. Uciekniesz od tłumów na dzikim Agios Sostis, dostępnym tylko pieszo.
Kuchnia Mykonos kręci się wokół pikantnego sera kopanisti, suszonej na słońcu louzy i świeżo złowionych owoców morza z grilla. Omiń lokale gwiazd i znajdź rodzinną tawernę w Ano Mera, by spróbować prawdziwych smaków.
Tętniące serce wyspy, pobielany labirynt butików, galerii i tawern wokół ulicy Matoyianni. Zatrzymaj się tutaj, by wszędzie dotrzeć pieszo, ale licz się z hałasem i wysokimi cenami.
Najstarsza dzielnica, gdzie domy rybaków zwieszają balkony tuż nad falami. Nadmorskie bary to klasyczne miejsce na zachód słońca – przyjdź wcześnie, by zająć stolik.
Spokojna, przyjazna rodzinom zatoka na południe od miasta, z piaszczystą plażą i dogodnym dojazdem autobusem. Dobry wybór, gdy chcesz kąpieli i restauracji bez imprezowego zgiełku.
Lśniący pas plaż południowego wybrzeża, z zorganizowanymi leżakami i klimatem beach clubu Nammos. Stąd taksówki wodne rozjeżdżają się ku dzikszym plażom.
Sztandarowy ser Mykonos – ostra, pieprzna pasta fermentowana do wyrazistej pikantności. Zamów go jako meze z kieliszkiem ouzo i świeżym chlebem.
Suszona na powietrzu polędwica wieprzowa, doprawiona ziołami i suszona w cykladzkim słońcu, krojona na cieniutkie plastry. To wyspiarska odpowiedź na prosciutto i stały element każdej deski meze.
Ośmiornica wieszana do wyschnięcia, a potem grillowana nad węglem, obok tego, co przywiozą dzienne łodzie. Po najświeższy połów idź do portowej tawerny w Ano Mera lub w starym porcie.
Miękkie, ciągnące migdałowe makaroniki obsypane cukrem, klasyczny słodki przysmak Mykonos. Każda piekarnia ma swoją wersję – weź kilka na prom.
Od końca maja do połowy czerwca oraz wrzesień i październik to najlepszy czas: ciepłe morze, długie dni i mniejsze tłumy. Lipiec i sierpień to szczyt sezonu: najgoręcej, najdrożej i najtłoczniej, gdy słynny wiatr meltemi smaga plaże. Zima jest cicha, a wiele lokali zamkniętych.
Chora jest deptakiem i zwiedza się ją pieszo, samochody zostają poza centrum. Częste autobusy łączą miasto z głównymi plażami i Ano Mera, a latem taksówki wodne kursują między plażami południa. Wypożycz quada lub auto dla swobody i złap łódź na Delos ze starego portu.
Realistyczny dzienny budżet na osobę, w trzech wariantach.
Mykonos jest stosunkowo drogim miejscem na wakacje.
