Bora Bora to pojedynczy szmaragdowy szczyt otoczony laguną w każdym odcieniu błękitu, osłonięty naszyjnikiem pokrytych palmami wysepek motu. Wygasły wulkan góry Otemanu wznosi się wprost z wody, a bungalowy nad wodą unoszą się nad ogrodami koralowymi pełnymi płaszczek i rekinów rafowych.
Życie płynie tu w rytmie czółna z pływakiem, między białym piaskiem plaży Matira, sennym miasteczkiem Vaitape a piknikami na bezludnych łachach piasku. Wyspa jest mniejsza i spokojniejsza, niż się spodziewasz — sama laguna, światło i przestrzeń do oddychania.
Zacznij spokojnie od poranka na plaży Matira, najpiękniejszym piasku wyspy, brodząc po płytkich turkusowych mieliznach. Wypożycz rower lub skuter, by zwiedzić wioskę Vaitape, przejrzeć sklepy z czarnymi perłami i zjeść lunch przy roulotte, a potem obejrzeć zachód słońca z cypla Matira.
Spędź dzień na rejsie łodzią po lagunie, nurkując z rurką w Ogrodach Koralowych i pływając obok płaszczek i rekinów rafowych czarnopłetwych na mieliznach. Zrób przerwę na polinezyjski piknik z grilla na bezludnym motu, zanim popłyniesz z powrotem przez wodę.
Wybierz się na safari 4x4 lub pieszą wędrówkę po porośniętych dżunglą stokach pod górą Otemanu, mijając działa z czasów drugiej wojny światowej i punkty widokowe wysoko nad laguną. Zakończ na desce SUP lub w kajaku nad koralowcem, a na pożegnalnej kolacji patrz, jak szczyt złoci się w słońcu.
Jedyna duża publiczna plaża Bora Bora, długa wstęga miękkiego białego piasku łagodnie opadająca do ciepłej, płytkiej laguny. Przyjdź o zachodzie słońca, gdy woda różowieje, a szczyt góry Otemanu rozświetla się za twoimi plecami.
Poszarpana, licząca 727 metrów bazaltowa pozostałość wygasłego wulkanu, która wieńczy wyspę i której nie da się zdobyć — można ją tylko okrążyć i podziwiać. Wejdź na jej niższe stoki pieszo lub na safari 4x4, by cieszyć się rozległymi widokami na lagunę i motu.
W płytkiej lagunie możesz stanąć po pas w wodzie wśród sunących płaszczek i nieszkodliwych rekinów rafowych czarnopłetwych podczas wycieczki z przewodnikiem. To sztandarowy dreszczyk emocji wyspy — spokojny, przejrzysty i zupełnie niezapomniany.
Płytkie miejsce do snorkelingu u brzegów motu, gdzie chmary tropikalnych ryb kłębią się nad koralowcami w wodzie ciepłej jak kąpiel. Daj się ponieść łagodnemu prądowi i patrz, jak rafa przesuwa się tuż pod powierzchnią.
Bora Bora wynalazła bungalow nad wodą, a noc w takim — ze szklaną podłogą i drabinką schodzącą do laguny — to luksus z listy marzeń. Nawet jeśli tu nie nocujesz, możesz sączyć koktajl w barze kurortu zbudowanym nad wodą.
Piaszczysty czubek Matiry, gdzie laguna otacza cię z trzech stron, a zachody słońca są najpiękniejsze na wyspie. Wejdź na płytkie łachy o zmierzchu, by cieszyć się niezakłóconym widokiem na górę Otemanu.
Najpiękniejsza wstęga piasku na wyspie, zwężająca się w niski cypel, gdzie laguna rozświetla się turkusem o zachodzie słońca. To jedyna naprawdę publiczna plaża Bora Bora, obrzeżona kilkoma kurortami, budkami z przekąskami i kołyszącymi się palmami.
Główna wioska i punkt przybycia, gdzie cumuje prom, a życie kręci się wokół małego targu, kościoła, sklepów z perłami i prostych jadłodajni. Samo w sobie niemalownicze, ale to miejsce, by zrobić zapasy, wypożyczyć skuter albo zarezerwować rejs po lagunie.
Pierścień niskich, porośniętych palmami koralowych wysepek okalających lagunę, gdzie mieści się większość luksusowych kurortów nad wodą i widokówkowych łach piasku. Dostępne tylko łodzią, są miejscem na plażowe dni na boso i snorkeling prosto z piasku.
Dzikie, porośnięte dżunglą serce wyspy pod jej 727-metrową bazaltową iglicą, poprzecinane szlakami 4x4 i ścieżkami do wędrówek. Przyjedź po punkty widokowe na lagunę, działa z czasów drugiej wojny światowej i namiastkę Bora Bora z dala od wody.
Surowy tuńczyk marynowany w soku z limonki i mleczku kokosowym z ogórkiem, pomidorem i cebulą — danie narodowe Tahiti. Świeże, chłodne i podawane wszędzie, od roulotte po stoły kurortów.
Kurczak długo duszony z liśćmi taro w mleczku kokosowym, aż staje się rozpływająco miękki — polinezyjski klasyk comfort food. Szukaj go przy rodzinnych stołach i na niedzielnych ucztach.
Jedwabisty pieczony pudding z rozgniecionego banana, papai lub dyni, zagęszczony skrobią i zalany śmietanką kokosową. Słodki, kleisty i ulubiony deser wyspy.
Złocisty, lekki lager Tahiti, nazwany na cześć pachnącego kwiatu pandanu i opatrzony wizerunkiem polinezyjskiej vahine. Zamów je lodowato zimne, z palcami w piasku.
Pora sucha od maja do października to najlepszy czas: ciepłe, słoneczne dni, spokojna woda i mniejsza wilgotność, idealne do snorkelingu i rejsów po lagunie. Pora deszczowa (listopad–kwiecień) jest gorętsza i bardziej parna, z krótkimi tropikalnymi ulewami, choć nadal można się kąpać. Celuj w miesiące przejściowe, maj lub październik, dla dobrej pogody i mniejszych tłumów.
Nie ma publicznych autobusów, więc poruszanie się to łodzie, rowery i trochę pieszo. Z lotniska na własnym motu darmowy kurortowy prom lub łódź przewozi cię przez lagunę do Vaitape; hotele zapewniają własne transfery łodzią. Na głównej wyspie możesz wypożyczyć rower, skuter lub samochód, by objechać 32-kilometrową drogę wzdłuż wybrzeża, ale prawdziwą autostradą jest laguna — zarezerwuj rejsy lub taksówki wodne, by dotrzeć do motu i miejsc do snorkelingu.
Realistyczny dzienny budżet na osobę, w trzech wariantach.
Bora Bora jest droższym kierunkiem turystycznym.
